Το γουρούνι

Έβλεπε από το παράθυρο του 8ου ορόφου όλη την πόλη, όρθιος με ένα αυτάρεσκο χαμόγελο έπινε το αριάνι του … κάπου άκουσε πως αυτό του χαρίζει μακροζωία .. γύρισε πίσω και κάθισε στο γραφείο του, ένα πολύ μεγάλο γραφείο από ξύλο κερασιάς, βαρύ και επιβλητικό, το αγόρασε γιατί ο πωλητής του είπε πως ήταν αντίγραφο του γραφείου ενός Άγγλου επιχειρηματία του 18 ου αιώνα, ναι, θυμόταν ότι είχε πει η επιχειρηματικότητα ξεκίνησε από την Αγγλία.

Του άρεσε το γραφείο του, οι τοίχοι ήταν βαμμένοι σκούρο μπλε σχεδόν μαύρο και πίσω από το γραφείο κρεμόταν ένα αντίγραφο ενός πίνακα του ΒΑΝ ΓΚΟΝΚ (αυτός με τα τραπεζάκια) δεξιά και αριστερά είχε βιβλιοθήκες γεμάτες φακέλους και μελέτες μια ντουλάπα με φύλλα , κλειδωμένη έστεκε δίπλα στην πόρτα της εισόδου

εικών α΄: Fetal Pig, at: http://bioweb.wku.edu/courses/biol225/images/Pig/pig5.jpg

εικών β΄: More Fetal Pig at: http://bioweb.wku.edu/courses/biol225/images/Pig/pig5.jpg

> both from: WKU Biology Faculty - Zoology Lab ...

Κάθοδος

Πάλι κατουρήθηκες βρε;
Άνοιξε τα μάτια του αργά και μέσα από την θολούρα του ύπνου του, ξεπρόβαλε το πρόσωπο της μητέρας του …
Πάντα μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας άκουγε αυτή την ατάκα: Πάλι κατουρήθηκες βρε;
Πίστευε ότι εάν σταματούσε να κατουριέται την νύχτα θα λυνόταν όλα του τα προβλήματα (σπυράκια στην εφηβεία, ξεπαρθένεμα, δουλειά, λεφτά, ανταγωνισμός, «αναγνώριση», που πάει;)
Βαρέθηκε να ξυπνάει με την ίδια ατάκα …
Γύρισε από την άλλη όπως κάθε μέρα και ήλπιζε να ήταν όνειρο … όπως κάθε μέρα
Για ακόμη μια φορά δεν ήταν, είχε κατουρηθεί στα αλήθεια … ήξερε την διαδικασία σηκώθηκε χωρίς να πει λέξη και πήγε στην τουαλέτα κατούρησε και έπλυνε τα χέρια του και το πρόσωπο του … έπειτα πήγε στον παλιό ξεχαρβαλωμένο καναπέ και ανέβηκε πάνω όρθιος
Η μητέρα του έβγαλε τις βρεγμένες πιτζάμες και του έβαλε τα συνηθισμένα του ρούχα, αυτά που φόραγε στο σχολείο, ένα παλιό γκρι παντελόνι στενό στους γοφούς και φαρδύ στα μπατζάκια από πάνω μια φτηνιάρικη νάιλον μπλούζα με ρίγες
Θυμήθηκε ένα παλιό παντελόνι που του άρεσε πολύ, ένα κοτλέ , πράσινο παντελόνι με τιράντες, είχε ραμμένα πάνω του διάφορα σχέδια, ένα ρολόι, μια καμηλοπάρδαλη και έναν πύραυλο … πόσο του άρεσε εκείνο το παντελόνι !
Φορτώθηκε την βαριά δερμάτινη τσάντα του (σάκα όπως την αποκαλούσε η δασκάλα) και βγήκε έξω μια χειμωνιάτικη μέρα. Το ξεροβόρι χτυπούσε τα μαγουλά του, όπως η δασκάλα όταν είχε τις μαύρες της , προχωρούσε στωικά αναλογιζόμενος το πρόγραμμα της ημέρας … περνούσε την στενή γέφυρα που οδηγούσε στο σχολείο και σταμάτησε για λίγο να χαζέψει από ψηλά … είδε στο βάθος τον Γιώργο και την Μαρία να ανηφορίζουν, ήξερε πως αυτοί πάντα ερχόταν τελευταίοι και βιάστηκε να τους προσπεράσει …

εικών α΄: at:

http://www.headington .org.uk/oxon/broad/buildings/east/old indian institute/index.htm, Old Indian Institute (formerly Nos. 31–34), BROAD STREET, OXFORD

Gaius Valerius Catullus

Little bird, my girlfriend loves you
and loves to play with
you, to hold you
in her bosom, to dangle her finger
for you to nip at.
When she,
the radiant girl of my longing,
delights in sweet silly games
with you,
I think she is seeking comfort for her sorrows,
to soothe her
troubled heart.
If only my sad soul could find such relief
by playing
with you!

εικών α΄: Fresco from Herculaneum, presumably showing a love couple

εικών β΄: 1866, Gustave Courbet - Woman with a Parrot

Άσμα και σήμερον ...

… δεν έχω λόγια πια … μου τέλειωσαν … μόνο να μπερδευτώ με τους εργάτες θέλω … και να πω τον πόνο μου στις γάτες … καλό σας βράδυ …



Στίχοι: Γιάννης Τσατσόπουλος
Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας
Πρώτη εκτέλεση: Μελίνα Κανά
Άλλες ερμηνείες: Χριστίνα Μαραγκόζη || Χαρούλα Αλεξίου & Σωκράτης Μάλαμας ( Ντουέτο )

Μέρες βαριές χοντρές ψιχάλες
πάνω σε χάπια και μπουκάλες
δε θα γυρέψω νοσηλεία
στα σινεμά και στα βιβλία

Πάω ν' αδειάσω το τασάκι
κι αυτό το σκούρο σου σακάκι
θα το πετάξω απ' το μπαλκόνι
να βρει κανέναν που κρυώνει κι εγώ...

Να βάλω τα μεταξωτά και να φυσάει
στα εργοστάσια μπροστά και στα σκουπίδια πλάι
να μπερδευτώ με τους εργάτες
να πω τον πόνο μου στις γάτες
και στη φουφού του καστανά
στάχτη να γίνεις σατανά

Έχει ψυχρούλα και μ' αρέσει
κι αν δε μου πάει θα σπάσω μέση
η αγάπη πάει με μπαστούνι
κι εγώ με γκάζια στο τακούνι

Το άσθμα μου κι ο βρυχηθμός μου
στα ραδιόφωνα του κόσμου
με τρύπια βάρκα και ναυτία
βγαίνω λοιπόν στην πειρατεία κι εγώ...

Να βάλω τα μεταξωτά και να φυσάει
στα εργοστάσια μπροστά και στα σκουπίδια πλάι
να μπερδευτώ με τους εργάτες
να πω τον πόνο μου στις γάτες
και στη φουφού του καστανά
στάχτη να γίνεις σατανά

Συναισθήματα: Έρωτας

Τι είναι ο έρωτας;

http://www.focusmag.gr/articles/view-article.rx?oid=46911



Έρωτας! το πιο πολύπλοκο και πιο χαρακτηριστικό ανθρώπινο συναίσθημα!

«Ένα εκρηκτικό μείγμα ηδονής και θαυμασμού, τυπικότατο συναίσθημα της παιδικής ηλικίας! Όταν ένα παιδί ανακαλύπτει κάτι καινούριο ή κάνει κάτι που μέχρι χτες δεν μπορούσε, νιώθει ένα συναίσθημα απέραντης χαράς, αισθάνεται δυνατό και γεμάτο ενέργεια. Ακριβώς αυτό το συναίσθημα προσπαθούμε να αναπαράγουμε σε κάθε νέα ερωτική μας σχέση. Τα πρόσωπα, ο τόπος και τα πράγματα που σχετίζονται μ' αυτές τις στιγμές βαθύτατης ευτυχίας αποτυπώνονται για πάντα στη μνήμη μας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο όταν, πολύ αργότερα, ερωτευόμαστε ένα κορίτσι με κόκκινα μαλλιά ή ένα αγόρι με γλυκό χαμογελαστό πρόσωπο. Προφανώς συνδέουμε συνειρμικά και ασυνείδητα αυτά τα χαρακτηριστικά που μας κεντρίζουν έντονα το ενδιαφέρον, με ευχάριστες ή ηδονικές εμπειρίες που έχουμε βιώσει κατά την παιδική μας ηλικία - υποθέτουν ότι κάποια άτομα αγαπούν ιδιαίτερα το κόκκινο χρώμα επειδή αυτό βλέπουμε μέσα από τα μισόκλειστα βλέφαρα όταν στρέφουμε το πρόσωπό μας προς τον ήλιο.»

http://www.focusmag.gr



Αφιερωμένο σε ένα κορίτσι με κόκκινα μαλλιά …



Χρόνια πολλά στους απανταχού ερωτευμένους!
… και μην ξεχνάτε ο μεγαλύτερος έρωτας είναι ο έρωτας με την ίδια τη ζωή!
Τα λεφτά είναι δανεικά!